Een drietal fractievoorzitters ( Pal/GroenLinks – VVD en PvdA ) is via Liwwadders gevraagd wat hun wensen voor Leeuwarden zouden zijn. Als bijkomstigheid werd daarbij aangegeven dat er van financiële dekking geen sprake hoefde te zijn. Het budget was onbegrensd.
Toen ik deze uitdaging las borrelden er bij zo al een paar wensen op.
Natuurlijk was ik zeer nieuwsgierig wat die fractievoorzitters naar voren zouden brengen.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik in hun creativiteit erg teleur gesteld ben.
Grachten die in het verre verleden gedempt waren open maken. Zelfs een open lucht zwembad op een zeer centrale ( waar werd niet aangegeven ) plaats. Heel schoon water:
( zodat je kunt zien waar je fiets ligt) Leeuwarden aan een meer !
Alle plannen hebben een kort effect in de vorm van werkgelegenheid en zullen daarna nog wat toeristen trekken.
Ik ga er dan ook maar van uit dat er niet al te serieus op de vraag is ingegaan.
Geen van de fractievoorzitters heeft aangegeven in de “mensen” te willen investeren. Zonder budgettaire grenzen zou ik het fenomeen voetselbank onmiddellijk willen aanpakken.
Niet dat ik ook maar iets tegen deze vorm van hulp heb. Waar ik wel heel veel moeite mee heb is het feit dat we door slecht beleid niet meer zonder deze vorm van hulp kunnen.
De voedselbanken zijn in mijn ogen het sluitstuk van slecht beleid.
Nog steeds zijn er kinderen die met hun ouders in armoede leven en daardoor gehinderd worden in hun persoonlijke ontwikkeling. Deelname aan een sportvereniging en de daarbij behorende sociale contacten schieten er nogal eens bij in. Niet mee kunnen met een meerdaags schoolreisje. Niet die kleding kunnen kopen om “er bij te horen”
Investeren in mensen is investeren in een socialer Leeuwarden. Hulp in de vorm van maatwerk bieden aan de “Arme kant” van Leeuwarden. Daar zou ik op ingezet hebben.
Toen ik deze uitdaging las borrelden er bij zo al een paar wensen op.
Natuurlijk was ik zeer nieuwsgierig wat die fractievoorzitters naar voren zouden brengen.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ik in hun creativiteit erg teleur gesteld ben.
Grachten die in het verre verleden gedempt waren open maken. Zelfs een open lucht zwembad op een zeer centrale ( waar werd niet aangegeven ) plaats. Heel schoon water:
( zodat je kunt zien waar je fiets ligt) Leeuwarden aan een meer !
Alle plannen hebben een kort effect in de vorm van werkgelegenheid en zullen daarna nog wat toeristen trekken.
Ik ga er dan ook maar van uit dat er niet al te serieus op de vraag is ingegaan.
Geen van de fractievoorzitters heeft aangegeven in de “mensen” te willen investeren. Zonder budgettaire grenzen zou ik het fenomeen voetselbank onmiddellijk willen aanpakken.
Niet dat ik ook maar iets tegen deze vorm van hulp heb. Waar ik wel heel veel moeite mee heb is het feit dat we door slecht beleid niet meer zonder deze vorm van hulp kunnen.
De voedselbanken zijn in mijn ogen het sluitstuk van slecht beleid.
Nog steeds zijn er kinderen die met hun ouders in armoede leven en daardoor gehinderd worden in hun persoonlijke ontwikkeling. Deelname aan een sportvereniging en de daarbij behorende sociale contacten schieten er nogal eens bij in. Niet mee kunnen met een meerdaags schoolreisje. Niet die kleding kunnen kopen om “er bij te horen”
Investeren in mensen is investeren in een socialer Leeuwarden. Hulp in de vorm van maatwerk bieden aan de “Arme kant” van Leeuwarden. Daar zou ik op ingezet hebben.
0 reacties:
Een reactie plaatsen